عاشق خداباش تا معشوق خلق شوي

 

بی تو مهتاب شبی باز از ان کوچه گذشت

 در نهانخانه جانم گل یاد تو درخشید

باغ صد خاطره خندید

عطر صد خاطره پیچید

یادم آمد که شبی با هم از آن کوچه گذشتیم

پر گشودیم و در آن خلوت دلخواسته گشتیم

ساعتی بر لب آن جوی نشستیم

تو همه راز جهان ریخته در چشم سیاهت

من همه محو تماشای نگاهت

آسمان صاف و شب آرام

بخت خندان و زمان رام

خوشه ی ماه فرو ریخته در آب

شاخه ها دست بر آورده به مهتاب

شب و صحرا ، گل و سنگ

همه دل داده به آواز شباهنگ ... 

یادم آید تو به من گفتی :

(( از این عشق حذر کن !

لحظه ای چند بر این آب نظر کن

آب ، آئینه ی عشق گذران است

تو که امروز نگاهت به نگاهی نگران است

باش فردا که دلت با دگران است !

تا فراموش کنی ، چندی از این شهر سفر کن ! )) 

            با تو گفتم :

                            (( حذر از عشق ؟

                                                   ندانم

            سفر از پیش تو ؟

                               هرگز نتوانم

روز اول که دل من به تمنای تو پر زد

چو کبوتر لب بام تو نشستم

تو به من سنگ زدی ، من نه رمیدم ، نه گسستم

باز گفتم که تو صیادی و من آهوی دشتم

تا به دام تو در افتم ، همه جا گشتم و گشتم

          حذر از عشق ندانم

                                    سفر از پیش تو هرگز نتوانم ، نتوانم ... !

اشکی از شاخه فرو ریخت

مرغ شب ناله ی تلخی زد و بگریخت !

اشک در چشم تو لرزید

ماه بر عشق تو خندید

یادم آید که دگر از تو جوابی نشنیدم

پای در دامن اندوه کشیدم

 نگسستم  ، نرمیدم

رفت در ظلمت غم ، آن شب و شب های دگر هم

نگرفتی دگر از عاشق آزرده خبر هم

نکنی دیگر از آن کوچه گذر هم !

بی تو ، اما به چه حالی من از آن کوچه گذشتم  !

..............................................................................

                 عشق یعنی  تا سحر دریا شدن 

                     مثل یک پروانه  بی  پروا شدن

                            عشق یعنی سر به زیر انداختن

                                  درحریم دلبری  جان   باختن

                                        عشق یعنی بر سر دار آمدن

                                              بی  محابا  دیدن  یا ر آمدن

 

 

       عشق یعنی پرزدن بی بال وپر

            دیده را  دریا  نمودن تا  سحر

                 عشق  یعنی  گفتگو  با کربلا

                      سر کشیدن  باده  از جام  بلا

                            عشق یعنی دیده برخنجرزدن

                               مثل طوطی درقفس پرپرزدن

 

 

عشق یعنی گم  شدن  در جام  می

           راز  دل بی پرده  بشنیدن  زنی

                 عشق  یعنی  خاک  پای  خاکیان

                      می  زدن در  حلقه ی   افلاکیان

                           عشق یعنی مثل یک گل وا شدن

                                  فــارغ  از  بی  تابی  دنیـــا  شـدن

                                                        * ~*~~*~*

یک پنجره برای دیدن

یک پنجره برای شنیــــــــــــــــــدن

یک پنجره که مثل حلقه ی چاهــــــــــــــــــــــــی

در انتهای خود به قلب زمین می رســـــــــــــــــــــــــــــــــــــد

و باز می شود به سوی وسعت این مهربانی مکرر آبی رنـــــــــــــــــــــــگ

یک پنجره که دست های کوچک تنهایــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــی را

از بخشش شبانه ی عطر ستاره های کریــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم

سرشار می کنـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد

و می شود از آنجـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــا

خورشید را به غربت گل های شمعدانی مهمان کــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــرد

یک پنجره برای من کافیســــــــ*ـ*ـ*ـ*ــــــــ*ـ*ـ*ـ*ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت

*ـــــــــــــــــــــــــــــــــــ*ـــ ـــــ ــــــ ـــــ ـــــ ــــ ـــــ*ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ*

*ــــــــــــــــــــــــــــــ*ــــــ ـــــ ــــ ـــــ ــــ ـــ*ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ*

*ـــــــــــــــــــــــــ *ــــ ـــ ــــ ــــ ـــ*ــــــــــــــــــــــــــــــــ*

*ـــــــــــــــــــــــــ*ــ ـــ ـــ ـ*ـــــــــــــــــــــــــــــ*

*ــــــــــــــــــــــ*ـ ـ*ـــــــــــــــــــــــ*

*ـــــــــــــــــــــ*ــــــــــــــــــــ*

*ـــــــــــــــــــــــــــــ*

*ــــــــــــــــ*

*ــــــ*

*

روياي با تو بودن را نمي توان نوشت نمي توان گفت و حتي نمي توان سرود.با تو بودن قصه شيريني است به وسعت تلخي تنهايي و داشتن تو فانوسي به روشنايي هر چه تاريکي در نداشتند و ..... ومن همچون غربت زداي در آغوش بيکران درياي بي کسي به انتظار ساحل نگاهت مي نشينم و ميمانم تا ابد و تا وقتي که شبنم زلال احساست زنگار غم را از وجودم بشويد بانوي دريايي من

اخر جاده ها کي به پايان ميرسد ؟ عشق من و تو کي به سامان مي رسد؟؟ دردهاي قلب من کي به پايان ميرسد؟ انتظار هر شبم کي به پايان ميرسد؟ چشم هاي من اينک حال گريه دارد شب را در خيالش تا سپيده مي بارد دستهاي من تاب ان ندارد تا بگيرد خاطرات روزهاي رفته بر باد سايه ام در ميان خاک و باد مي برد جسم مرا در گردباد

کاش در طلوع چشمان تو زندگي مي کردم تا مثل باران هر صبح برايت شعري سرودم . آن هنگام زمان را در گوشه اي جا مي گذاشتم و به شوق تو اشک مي ريختم اشک مي شد و بر صورت مه آلودت مي لغزيدم تا شايد جاده اي دور . هنوز بوي خوب بهار را وقتي از آن مي گذشتي در خود داشته باشد که مرهمي باشد براي دلم . بيا و از کنار پنجره دلم عبور کن تويي که در ذهن خسته هميشه بهاري

                                دردم را به كه گويم ؟

خواستم با نسيم بگويم ،سر گرم چمن بود .

خواستم بنشينم كنار دريا ،سر صحبت را باز كنم،با ساحل غرق گفتگو بود،

پيچك ناز مي كرد بر سپيداري كه بر تنه اش پيچيده بود و .....................

خواستم با تو بگويم اما در خلوتت صداي غريبه اي را شنيدم .

درد خود را نگاه خواهم داشت ،شايد اين سوختن خوشتر از آن افروختن باشد

  با یاد اون چشات اون دستای توانات

گل اشکام...
گل اشکامو کسی ازلب گونه هام نچید    وقتی ازاینجامی رفتم کسی قلبش نتپید                                   موقع رفتن من هیچ کسی دس تکون نداد       حتی جاده راهمو درس بهم نشون نداد                               من بدنبال بدیهای همه خوب اومدم    لای این همه رفیق چقدر غریبه می زدم                              بدجوری دلم واسه خودم می سوزه این روزا       منه دلخسته با سردرگمیام برم کجا؟                                گل اشکام دیگه پژمرده شدن روگونه هام    تا ته این سفرمی رم و هیچ وقت نمیام

حرفی ازجدای بامن نزن

مرگ شعله هارو دامن نزن

من کویر نیمه جونم.روبه جونونم

باتو جون میگیر.عشقتو بسته به جونم

اگه تنها بمونم باور کن میمیرم

برای دل بستن نگو فرصتی نیست

  نگوهرچی به وقتش دوست داشتن نوبتی نیست

نگو دیگه رفتی نزار بشم تنها

گل بارون زده دلگیر بی تو دنی

تقدیم به گلم  که به خاطر من از خیلی چیزهای

زندگیش گذشته امیدوارم یه روزی بتونم جبران

کنم چون لیاقتشو داره فقط از خدا میخوام سلامت

وخوشحال باشه.

تقدیم به گلم  که به خاطر من از خیلی چیزهای

زندگیش گذشته امیدوارم یه روزی بتونم جبران

کنم چون لیاقتشو داره فقط از خدا میخوام سلامت

وخوشحال باشه....

        دوستدار ابدی تو (N)

تقدیم به عزیزم

یه روزی مثل همه          تو هم از من سیر می شی

وقتی میگن یه آدم        دنیا فقط دو روزه           آدم دلش میسوزه  ای خداای خدا

آدم که به گذشته       یه لحظه چشم میدوزه      بیشتر دلش میسوزه  ای خدا ای خدا

 دنیا وفا نداره          چشمش حیا نداره           هیچکس وفا ندارای خداای خدا    

 دلی میخواد از آهن     هرکی میخواد مثل من     اینقدر دووم بیاره  ای خدا ای خدا

  بی تو بر روی لبانم    بوسه پژمرده گشته

 بی تو از این زندگانی          قلبم آزرده گشته